Polskie prawo spadkowe gwarantuje zasadę swobody testowania co oznacza, że spadkodawca może ustanowić spadkobiercą całego swojego majątku osobę spoza kręgu najbliższych krewnych. Spadkodawca pisząc testament zmienia zasady dziedziczenia ustawowego i powołuje do spadku osoby zgodnie z jego wolą wskazując kto i w jakiej wysokości lub części będzie po nim dziedziczył schedę spadkową. Ta część spadku, która nie jest ujęta lub pominięta w testamencie będzie dziedziczona według prawa określonego w ustawie. Ograniczeniem swobodnej woli spadkodawcy jest prawo do zachowku. Jest to zabezpieczenie interesów osób najbliższych spadkodawcy, aby mogli oni po śmierci spadkodawcy uzyskać pewne korzyści ze spadku.

Uprawnieni do zachowku

Spadkodawca swobodnie rozporządza całym swoim majątkiem i zgodnie z jego wolą może skutecznie ograniczyć członków rodziny w spadkobraniu i ich prawie do dziedziczenia. Osoby te będą miały jednak roszczenie o zachowek czyli zapłatę sumy pieniężnej stanowiącej równowartość określonej części spadku.

więcej »

Wysokość zachowku

Zachowek zawsze określa się w oznaczonej kwocie pieniężnej, której wysokość zależy od wartości całego spadku, wielkości udziału spadkowego, który przypadłby danej osobie przy dziedziczeniu ustawowym, faktu czy uprawniony jest trwale niezdolny do pracy, czy uprawniony zstępny spadkodawcy jest osobą małoletnią.

więcej »

Spadek a zachowek

Prawo do spadku nigdy nie ulega przedawnieniu natomiast prawo do zachowku przedawnia się z okresem od 3 do 5 lat w zależności od daty powstania tego uprawnienia. Grupa osób uprawniona do zachowku jest zdecydowanie mniejsza od osób uprawnionych do starania się o prawo do spadku.

więcej »